Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Η διαφορετική εβδομάδα του TED 2016 [part 2]

Γράφει η Νίκη Συροπούλου, curator του TEDx Academy

Τεχνολογία


Raffaello D'Andrea: Οι ιπτάμενες μηχανές του μέλλοντος

Αυτό που ξεκίνησε σαν χόμπυ έχει γίνει μια βιομηχανία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η τεχνολογία πίσω από τα drones ή αλλιώς αυτόνομες ιπτάμενες μηχανές έχει προχωρήσει πολύ στο εργαστήριο του Ραφαέλο Ντι Αντρέα στην Ελβετία.

Από το να χτίζουν τοίχους και γέφυρες μέχρι να χορεύουν έναστρα στην σκηνή του TED. Δείτε την ομιλία του και τη χορογραφία από τις ιπτάμενες μηχανές του εδώ.


Φυσικά computers και επαυξημένη πραγματικότητα

Μας πήρε 15 χρόνια να μεταβούμε από το μαύρο τηλέφωνο με το καλώδιο στα έξυπνα κινητά σε μέγεθος τσέπης που έχουν την υπολογιστική δύναμη ενός σούπερ κομπιούτερ στη NASA σε μέγεθος δωματίου.

Σε πόσο καιρό όμως ο τρόπος που θα επικοινωνούμε θα αλλάξει οριστικά;

Σε λιγότερο από ό,τι φανταζόμαστε μας λέει ο εφευρέτης του kinect, Alex Kipman,  που έχει ξεκινήσει την επανάσταση της δημιουργίας του  virtual holographic universe, φορώντας ένα ζευγάρι γυαλιά μας βάζει σε ένα καινούργιο κόσμο.

Ψηφιακά ολογράμματα από σχέδια και νέους κόσμους εμφανίζονται μπροστά μας. Καλεί  στο τηλέφωνο τον συνεργάτη του. Αυτό που συμβαίνει είναι αδιανόητο μέχρι σήμερα. Ο συνεργάτης του εμφανίζεται σαν τρισδιάστατο ολόγραμμα στην σκηνή του TED και συνομιλούν. Μας εξηγεί ότι έχει αναπαράγει ολογραμμικά το τοπίο της σελήνης για να εκπαιδεύονται οι επιστήμονες της NASA.
Δείτε το Project με την NASA εδώ.

Τι άλλο μας επιφυλάσσει το μέλλον σκέφτομαι, όμως ο επόμενος ομιλητής όχι μόνο απαντάει στο ερώτημά μου, αλλά ξεπερνάει ακόμα ένα όριο στην φαντασία.

Ο Chris Milk στο παρελθόν έχει υπάρξει visual artist  και έχει δουλέψει με καλλιτέχνες όπως οι U2. Το όνειρό του είναι να δημιουργήσει μια πραγματική και αληθινή εμπειρία “μετά το σινεμά”. Με την ιδιότητά του ιδρυτή του VRSE μας πηγαίνει σε ένα τρισδιάστατο ταξίδι. 

Βάζουμε το κινητό μας σε ένα χάρτινο κουτί (Google cardboard lens που μας μοιράζουν λίγο πριν μπούμε στην αίθουσα) κάτι σαν το παλιό view master των παιδικών μας χρόνων. Κατεβάζουμε την εφαρμογή VRSE και όλοι οι θεατές στην σκηνή μεταφερόμαστε σε ένα σε 360ο μοίρες τρισδιάστατο κόσμο: «Μέσα από μια λίμνη ξεπετάγεται ένα τρένο που περνάει μέσα μας και γίνεται χίλια μικρά κομματάκια που με την σειρά τους γίνονται κορδέλες που πλέκουν ένα γιγάντιο ρόλερ κόστερ και πετάμε στον αέρα για να προσγειωθούμε στον πλακούντα που μεγαλώνει ένα μωρό». Στην επόμενη σκηνή είμαστε με τον JR σε ένα ελικόπτερο και πετάμε πάνω από την Νέα Υόρκη. Από όπου και να κοιτάξουμε φαίνεται η Νέα Υόρκη με θέα 360ο. 

Κοιτάω δεξιά και αριστερά, πάνω και κάτω και με πιάνει ίλιγγος από την αλήθεια της εμπειρίας. Μετά πάμε σε μια μπάντα κάπου στον Αμερικάνικο Νότο και τέλος είμαστε σε μια παραλία και μας κοιτάει μια λυπημένη μιγάδα. Είναι τόσο κοντά μας που δεν είναι αστείο είναι απλά συγκλονιστικό. Για περισσότερες πληροφορίες στο www.vrse.com

Ο Joe Gebbia είναι ο ιδρυτής και του δημοφιλούς σε πολλούς Airbnb. Το Airbnb είναι η ίντερνετ εφαρμογή για να βρεις, να ποστάρεις και να νοικιάσεις ένα δωμάτιο ή σπίτι. Έχει πάνω από 1.5 εκ. καταχωρήσεις σε 34 χιλιάδες πόλεις και σε 190 χώρες. Το Airbnb έχει ξεπεράσει σε διανυκτερεύσεις μεγάλες αλυσίδες ξενοδοχείων. Η διαφορά είναι ότι σε αντίθεση με τις αλυσίδες που ανταγωνίζεται δεν έχει στη κατοχή του ούτε ένα δωμάτιο! Απλά νοικιάζει τα σπίτια των άλλων. Πολλοί Έλληνες νοικιάζουν τα σπίτια τους σε ξένους τουρίστες το καλοκαίρι.

“Ξέρετε δεν πουλάμε τεχνολογία, αλλά εμπιστοσύνη. Τίποτε από ό,τι κάνουμε δεν είναι τεχνολογία αιχμής. Αυτό που πουλάμε είναι ένα δίκτυο εμπιστοσύνης. Πριν από μερικά χρόνια αν λέγατε σε κάποιον να δώσει το σπίτι του σε κάποιον που δεν σας γνώριζε ή ακόμη χειρότερα να προ-πληρώσει και να μείνει στο σπίτι ενός αγνώστου θα νομίζατε ότι έχει χάσει τα λογικά του. Όμως, για να δείτε τι είναι η εμπιστοσύνη ας κάνουμε ένα πείραμα» μας λέει ο ιδρυτής του Airbnb. «Βγάλε το κινητό σας και ανοίξτε το, αφαιρέστε όλους τους κωδικούς ασφαλείας και δώστε το στον διπλανό σας». Βρίσκω το κινητό μου στην τσάντα μου και το ανοίγω, αν και δεν έχω κωδικό ασφαλείας. Το δίνω στη διπλανή μου μια νεαρή γυναίκα με περίεργο χτένισμα. «Πώς νιώθετε όταν κάποιος άλλος έχει τα προσωπικά σας δεδομένα;» μας ρωτάει  ο ιδρυτής του Airbnb. «Τώρα θα βρω και θα ποστάρω όλες τις βρώμικες φωτογραφίες σου» με πειράζει η διπλανή μου με το περίεργο χτένισμα. «Θα πεθάνεις από βαρεμάρα» της λέω και όταν κοιταζόμαστε συνειδητοποιώ ότι είναι η Αμάντα Πάλμερ!

H Αμάντα Πάλμερ είναι μια καλλιτέχνης και τραγουδίστρια που «βασίζεται στο κοινό της και στην εμπιστοσύνη». Δείτε την ομιλία της στο TED 2013 εδώ.


Το μουσείο που πήρα μαζί μου!

Σε πόσα Μουσεία έχετε πάει; Σίγουρα όχι σε όλα τα μουσεία του κόσμου!
Τώρα έχετε αυτή τη δυνατότητα με το Google Cultural Project.

O Amit Sood ηγείται το Google Cultural Institute & Art Project και μας ξεναγεί στο ψηφιακό ινστιτούτο τέχνης, που μπορείς να ξεναγηθείς με κάθε λεπτομέρεια σε όλα τα μουσεία του κόσμου.

Όλα τα έργα τέχνης έχουν ψηφιοποιηθεί με τέτοια ευκρίνεια που μπορείς να δεις με λεπτομέρεια χιλιοστού ακόμη και λεπτομέρεια στην πινελιά που μέχρι τώρα δεν μπορούσε να δει ο θεατής. Και για του λόγου το αληθές, φωτίστηκε η οθόνη τριάντα μέτρων με την λεπτομέρεια ενός χιλιοστού στην τριάντα μέτρα οθόνη του TED! Υπόκλιση...
  • Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το εδώ
  • Google Cultural Institute & Art Project και εδώ

Η μουσική που πήρα μαζί μου!

Πολλοί μουσικοί γέμισαν με την τέχνη και το ταλέντο τους την σκηνή του TED. Όπως ο  A.R. Rahman από την Ινδία και ο John Legend με 9 Grammys και ένα Oscar για το 2015  Best Original Song “Glory” στο Selma.

Η φωνή που ξεχώρισα όμως και πήρα μαζί μου (σε CD) είναι αυτή της Rhiannon Giddens. Μια δυνατή φωνή που ηλεκτρίζει την ατμόσφαιρα με μια συγκλονιστική ερμηνεία παραδοσιακών αμερικανικών τραγουδιών του που θυμίζει θρησκευτικό νότο.

Μια απίστευτα δυνατή σκηνική (και εξαιρετικά όμορφη) παρουσία που με συνοδεία τσέλου, μπόντζο και drums σε ταξιδεύει σε μια άλλη πραγματικότητα χωρίς την βοήθεια της τεχνολογίας. Μόνο με τη χορδή της ανθρώπινης φωνής.

Μου άρεσε ιδιαίτερα το waterboy!

Τα βιβλία που πήρα μαζί μου


«Ντόρα» και το «οι πλάτες των μικρών παιδιών» της Λίντια Γιουκνάβιτς (Lidia Yuknavitch).
Στο διάλειμμα μου κίνησε την περιέργεια μια παράξενα ντυμένη γυναίκα με πολλά δακτυλίδια και μακριά ξανθά μαλλιά. Δεν κολλούσε με το κοινό του TED. «Ποια είναι αυτή;» αναρωτήθηκα.
Η Λίντια Γιουκνάβιτς ανεβαίνει και συστήνεται στην σκηνή!

«H  αγαπημένη μου λέξη είναι ... Απροσάρμοστος» μας λέει. «Αυτός που δεν κατάφερε να ενταχθεί ή που το κάνει άγαρμπα. Και με εκφράζει αυτή η λέξη».

Η Λίντια αναγνωρίζει τον εαυτό της μέσα από αυτή τη λέξη. Συγγραφέας του γνωστού στην Αμερική βιβλίου της «Η χρονολογία του νερού» εξιστορεί την ζωή της σαν επί 15 χρόνια αθλήτρια κολύμβησης, παραλίγο Ολυμπιακή κολυμβήτρια, αλλά και της εμπειρίες της μεγαλώνοντας σε ένα βίαιο οικογενειακό περιβάλλον. 

Μας μιλάει για τις εμπειρίες της προσπαθώντας να επαναεφεύρει τον εαυτό της από τα ερείπια των επιλογών της.
Και δεν ήταν λίγες. «Εγκατέλειψα το σχολείο δύο φορές (ίσως και τρεις), είχα δύο «επικά αποτυχημένους γάμους» και δύο εμπειρίες στη φυλακή.

Αλλά η πιο δύσκολη στιγμή μου ήταν όταν η κόρη μου πέθανε την ημέρα που γεννήθηκε. Δεν έχω καταφέρει ακόμη να βρω τον τρόπο πώς να ζω μέσα από αυτή την ιστορία. Έζησα σαν άστεγη για ένα διάστημα μέχρι να εξοικειωθώ με την ιδέα ότι μου αξίζει να ζω...»

Κέρδισε ένα διαγωνισμό κειμένου και οι διοργανωτές την έστειλαν σε ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη για να γνωρίσει τους καλύτερους εκδοτικούς οίκους και να κλείσει συμβόλαια.

«Την ημέρα που πήρα το γράμμα κάθισα στο τραπέζι της κουζίνας μόνο με τα εσώρουχα μου και έβαλα ένα μεγάλο ποτήρι με ουίσκι και  κοιτούσα το γράμμα για 12 ώρες. Ποια είμαι εγώ που αξίζω να γίνω συγγραφέας;»

Τελικά πήγε το ταξίδι και έμεινε σε ξενοδοχεία που μια βραδιά κοστίζει όσο το νοίκι του σπιτιού της το μήνα. «Έκλεψα τρεις λινές πετσέτες και έβαλα κάτω από την μπλούζα μου το μενού για να έχω κάτι που να δείχνει ότι δεν τα φαντάστηκα».

Γύρισε πίσω χωρίς να κλείσει συμφωνία, όχι γιατί δεν της πρότειναν, αλλά γιατί δεν ήξερε πώς να πει «ναι».

«Εμείς οι αταίριαστοι δεν ξέρουμε πώς να πούμε NAI σε κάτι καλό. Γιατί νιώθουμε άβολα, ίσως και ντροπή, να θέλουμε κάτι καλό στην ζωή μας. Γιατί πιστεύουμε ότι δεν μας αξίζει».

Όρθια στην σκηνή με μακριά ξανθά μαλλιά, το παράξενο φόρεμα και πολλά δακτυλίδια κοιτάει το κοινό αγέρωχα με μια διαπεραστική ματιά και λέει: «Μπορεί να είσαι εθισμένος. Μπορεί να έχεις ζήσει μια ζωή μέσα στην βία. Μπορεί να είσαι πρώην υπόδικος. Μπορεί να είσαι άστεγος. Μπορεί να έχεις χάσει όλα τα χρήματά σου ή τη δουλειά σου ή αυτόν που αγαπάς ή ακόμη χειρότερο από όλα το παιδί σου. Μπορεί να έχεις χάσει τα πάντα ή τα λογικά σου. Μπορεί να στέκεσαι πεθαμένος στη μέση της μεγαλύτερης σου αποτυχίας. Αλλά εγώ είμαι ακόμη εδώ μόνο για να σου πω ότι η ιστορία σου αξίζει να ακουστεί. Γιατί είσαι ο «σπάνιος αταίριαστος». Και ο μόνος που σε αυτό το δωμάτιο  μπορεί να πει την ιστορία σου όπως  πρέπει.»

Διάβασα το βιβλίο της στον μακρύ ταξίδι της επιστροφής. Δυνατό γράψιμο που αφοπλίζει.

Μια γεμάτη εβδομάδα που σε κάνει να σκεφτείς «Αν δεν μπορώ να ονειρεύομαι τι θα είμαι

Μήπως είναι η ώρα για το επόμενο TEDx Adademy;
Μήπως να μιλήσουμε για τη δύναμή μας να ονειρευόμαστε; Σκέφτομαι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου