Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

Singularity University και μια κλεφτή ματιά στα εργαστήρια του!




Της Νίκης Συροπούλου

Μ' έπιασε ένα σχετικό δέος όταν πέρασα την πύλη του ερευνητικού κέντρου AMES της NASA.
Κάτι τα μέτρα ασφαλείας στην πύλη, κάτι ο επιβλητικός θόλος για τα αεροσκάφη και σίγουρα η μαγεία της επιστήμης και της ανακάλυψης!

Οι εγκαταστάσεις του Singularity University βρίσκονται σε ένα κτήριο σαν αυτά που συναντάς κυρίως στην Βοστόνη: λιτό, διώροφο, με κόκκινα τούβλα και χωρίς αστραφτερή πρόσοψη. Εκεί με περίμενε η Άνν Ρόγκαν, διευθύντρια του διεθνούς προγράμματος του SU.

Συγκινήθηκα όταν η Ανν με ξενάγησε στις εγκαταστάσεις που σε λίγους μήνες θα έχουν και έναν υπότροφο φοιτητή από την Ελλάδα. Είδα από κοντά την αίθουσα όπου 80 φοιτητές απ' όλο τον κόσμο θα βρεθούν με ιδέες και όνειρα για να τον αλλάξουν.

Στα εργαστήρια του Singularity βρίσκεται και η συσκευή Matternet που έχει σχεδιάσει ο Έλληνας - και μέλος της επιτροπής μας- Ανδρέας Ραπτόπουλος. Η συσκευή προγραμματίζεται μέσα από ένα σύστημα με συντεταγμένες και GPS για να μεταφέρει με ακρίβεια εκατοστών μικρά δέματα σε περιοχές που δεν έχουν δρόμους και χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Κυρίως φάρμακα και εμβόλια. Κάτι σαν "ταχυδρομικό περιστέρι" για μικροδέματα.

Φαντάσου λοιπόν ότι είσαι στην Αφρική και οι μεγάλες πλημμύρες έχουν αποκόψει όλους τους δρόμους. Το Matternet μπορεί να μεταφέρει φάρμακα σε νοσοκομεία που τα έχουν ανάγκη με απόλυτη ακρίβεια.

Στα εργαστήρια του Singularity είδα επίσης και 3D Printers, δηλαδή τρισδιάστατους εκτυπωτές, ρομποτικά και προγράμματα ανάλυσης του γονιδιώματος και συνθετικής Βιολογίας απ' όλες τις εταιρίες που έχουν εργαστήρια στο Singularity University.

Τα έχασα με το πόση γνώση, όνειρα και ελπίδα μπορεί να χωρέσει ένα ερευνητικό κέντρο.

Αλλά μια ακόμη έκπληξη με περίμενε στις διαδρόμους του Singularity University. Ο ομιλητής του TEDxAcademy, Walter De Brower, μας είχε μιλήσει στο TEDxAcademy για το πως να μετατρέψεις το κινητό σου στον γιατρό σου.

Ε λοιπόν το έκανε!  Έπεσα κυριολεκτικά επάνω του, εντελώς τυχαία, στον διάδρομο! Το εργαστήριο της εταιρίας που ίδρυσε Scanadu είναι στις εγκαταστάσεις του Singularity University. Μου δείχνει την συσκευή ένα μικρό σκάνερ που το βάζεις στο μέτωπό σου. «Είσαι έτοιμη για ένα τσεκ απ;» μου λέει.
«Τι εννοείς;» Τον ρωτάω. «Κράτα το αυτό στο μέτωπό σου»,  και μου δίνει κάτι σαν καπάκι από μπουκάλι.

Ακολουθώ την οδηγία του και τον κοιτάω με δυσπιστία. Ακουμπάω το «καπάκι» στο μέτωπό μου. Βγάζει το κινητό του από την τσέπη και πατάει ένα κουμπί, το smartphone του μετατρέπετε σε ιατρικό διαγνωστικό κέντρο. Βλέπει την καρδιακή μου λειτουργία, του σφυγμούς, την πίεση και ούτε ξέρω και εγώ πόσες άλλες μετρήσεις. «Κοίτα», μου λέει με μάτια που λάμπουν, «Μπορεί να το κάνει και ένα μικρό παιδί, όταν οι ενδείξεις είναι πράσινες σημαίνει ότι όλα είναι καλά. Είσαι υγιής. Μπορείς να φύγεις» μου ανακοινώνει και γελάει.

Είμαι ακόμη ζαλισμένη από την τεχνολογία και τις δυνατότητές της όταν παίρνω τον δρόμο της επιστροφής για το αεροδρόμιο με προορισμό την Ελλάδα.

Ανυπομονώ πότε θα περάσει την πόρτα του Singularity ο νικητής του διαγωνισμό «call to innovation» που θα ανακοινωθεί στις 15 Απριλίου.

Μα πιο πολύ ανυπομονώ για την μέρα που σε κάποιο απομακρυσμένο χωρίο ή νησί της Ελλάδος θα έχουν οι κάτοικοι πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας ιατρική διάγνωση, απλά και ανέξοδα. Τη μέρα που το εγγονάκι θα πει «Παππού κράτα αυτό στο μέτωπό σου και θα κάνουμε τις εξετάσεις του μήνα» και θα βγάζει το κινητό του από την τσέπη. Η τεχνολογία αξίζει όταν υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το ανάποδο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου